Verzwijgen vermoeid,belijden bevrijd.

Verzwijgen vermoeid,belijden bevrijd.


Dit was de titel van de preek van kees kraayenoord 30 maart 2014.

op het moment dat ik de preek luisterden was ik nog niet verbonden aan mozaiek, wist ik amper wat het was, maar het is wel een preek geweest die grote verandering heeft gebracht.

Kort daarvoor was ik in gesprek met een broeder in het geloof, hij gaf aan, je kan naar God belijden, maar vaak is het goed en nodig om mensen in je omgeving te vertrouwen en hun deel genoot te maken van je zonden en strijd. Wand zij hij dan kan je pas echt in vrijheid leven.

Ja dacht ik, dat is ff lekker gezegd maar ik moet het doen, dan moet ik een ander dus gaan vertellen dat ik verslaaft ben aan allerhande dingen, dacht het even niet.

Daar ga ik echt niet mee te koop lopen. Maar na dat gesprek merkte ik, dat het enorm knaagde en ik eigenlijk geen keus meer had.

In die week was ik een paar preken van mozaiek aan het downloaden en zette de preek van 30 maart op mijn telefoon, onderweg naar gerald troost voor zangles had ik die preek op, het kwam in delen binnen, waardoor ik de preek inmiddels een keer of 7 heb geluisterd en elke keer hoor ikw eer andere dingen.

Maar de eerste keer kwam aan bod waar ik het met mijn broer in het geloof over had gehad, tsssss toeval dacht ik, tot ik ging verder luisteren en presies werd verteld in de preek wat mijn broer ook verteld had, niet alleen verticaal belijden maar ook horizontaal.

Ik kon niet anders meer dan mijn hart bloot te leggen en eerlijk en oprecht te zijn.

Dat heb ik gedaan, ik vertelde de zelfde broer dat ik verslaaft was/ben/af en toe/ aan porno etc, en dat ik elke keer weer faal.

We hebben er voor gebeden, 2 weken later vertelde ik hem dat ik was terug gevallen, voor God op mijn knieen ben gegaan en beleden heb waar ik mee bezig was, en ik ect mocht ervaren in de vrijheid te leven, 

Ik heb zo mogen ervaren hoe belangrijk het is om openheid van zaken te geven, dat gene wat je deeld hoef je niet meer alleen te dragen WANT er is iemand die van je sores af weet.

In het begin vond ik het gek, maar inmiddels weet ik me bevrijd.

Daarmee ga ik niet zeggen dat ik af ben van de verslaving,ik val met enige regelmaat terug, maar 1 ding ben ik me wel meer en meer gaan beseffen.

Als ik bij Jezus kom,dan denkt Hij niet, heb je haar weer, wand mijn vorrige ''zelfde'' zonden zijn vergeven en heeft hij geworpen in de verste zee.

Dus ik kom bij Hem ''opnieuw''met ''nieuwe zonden''

elke keer mag ik bij Hem terug komen wat ik ook gedaan heb.

Is het nu makkelijk om mijn zonden te belijden aan God, ja aan God een stuk makkelijker dan aan iemand die je recht in de ogen aan moet kijken.

Maar het zet mij zo veel meer in de vrijheid!!!!

Aan God alle Eer lof glorie,Hij die beizondere mensen op mijn weg gebracht heeft, die mij verder kunnen helpen op de weg van Geloof.

Liefde en aanvaarding.

dankbaar

Bevoorrecht om in het rotondehuis te mogen wonen.

Ik merk vandaag nu de beheerders op vakantie zjin gegaan hoe bevoorrecht ik ben, met hun, met hun kinderen, mijn huisgenoten.
En het best lastig vond om ze los te laten.............
Zoveel lieve mensen om mij heen waar ik elke dag van kan genieten en leren.
Een veilige thuisbasis om te werken aan doelen, om meer en meer zelfstandiger te worden om in de toekomst volledig op eigen benen te kunnen staan.
Dit is een veilige plek om fouten te maken, klein en groot, er op terug kijkend en dan tot de conclusie komen dat het niet zo slim of handig was, en dan te bedenken wat kan ik volgende keer anders. Zonder daar op afgekraakt te worden.
Dat geld het zelfde voor de omgang met mijn huisgenoten, je hebt elkaar niet uitgekozen, en word bij elkaar gezet en je zal het toch met elkaar moeten rooien, soms gaat dat goed soms niet.
Je word of je dat nou leuk vind of niet gespiegeld, vaak zie ik dingen in mijn huisgenoten waar ik me groen en geel aan erger,, meestal zegt dat meer over mij dan over hun. Soms kom je tot de pijnlijke conclusie dat je naar je zelf zit te kijken, je net zo kan gedragen, soms zie je dingen in anderen die je in het verleden veel pijn hebben gedaan dan is het de kunst om daar goed mee om te gaan. Er van te leren, en niet de persoon uit het verleden te veel projecteren op de ander, het klinkt allemaal heel gemakkelijk, maar ik weet dat het in de praktijk verrekte moeilijk is.

Ik heb zins 6 weken een poesje, een heel lief mooi beestje, zij heeft mijn leven verijkt, maar zij is ook een spiegel voor mij, hoe reageer ik op haar als zij iets doet wat niet mag, pfff auw! Ik gaf haar een lel omdat ze op de tafel van mijn bord zat te eten, niet echt vriendelijk maar oke, ik ben (merk ik nu vaak van de uiterste, of zwart over wit) een dag later zat ze weer op tafel, en mijn huisgenoot zorgde met zachte hand dat ze van de tafel af kwam, en probeerde ze het nog is, haar met zachte hand van de tafel af te houden.

Vroeger, toen ik een jong meisje was, was het met enige regelmaat dat ik niet wilde luisteren, dan maar voelen.
En dat ging er niet zachtzinnig aan toe.
het deed mij letterlijk pijn om te zien hoe je een ander ook liefdevol terecht kan wijzen. Zonder dat je iemand in het gezicht slaat aan de haren trekt of wat dan ook.

Ik probeer lola haar nu met zachte maar dwingende hand op te voeden.
Gaat het van zelf? Nee helemaal niet, vind het bar lastig om daar een goed evenwicht in aan te brengen, maar ik ben me bewust van wat ik doe.
De praktijk is dan wel een stuk moeilijker. Het eerste begin is BEWUSTWORDING

ik wil me niet te veel laten beinvloeden door mijn verleden, maar ik moet ook zo reel zijn dat er te veel is gebeurt om dat zo makkelijk te kunnen doen.
dat is ook weer makkelijk gezegd dan gedaan, maar BEWUSTWORDING is wel echt heel belangerijk, om tot verandering te komen.

Ik wil proberen bij de dag te leven, ondanks dat er in de toekomst spannende dingen staan te gebeuren, wil ik meer en meer gaan leven in het HIER EN NU.